ajay nimbalkar

आम्ही कशाला!!! आमचे रस्ते .. तुमचे खड्डे आमची कर्ज... तुमच्या ठेवी आमची पोरंटारं... तुमचे भावी तुम्हाला मत देतीलचं.. बळीच्या आत्महत्यांची मढी ..तुमची कोट्याधिश भावी पिढी तुमच्या घर गाडी दौलती कारखाण्यांचे चाकर- पगारच्या हाडास चावणारा सरकारी नोकर प्रचारात फेकलेली भविष्यातली भाकर बघुन एका चपटीच्या घोटासकट तुमच्या दादा, भाऊ, पुतण्या , दिदी ताईच्या मागं नाचायला येतीलचं.. आम्ही कशाला!!! आमचे सरकारी दवाखाने...तुमचे ऐसपैस दिवानखाने गर्दीत गुदमरत्या लोकलची तावदाने..तुमच्या लाखोंच्या कर्जातही मिरवणारे कारखाने तुम्हाला मत देतीलंच.. मुक्या मध्यमवर्गाने भरलेले कर..भाऊंचे लखलखते घर कामगारांनी पुकारलेले संप...बागुलबुवांचे पक्षांतरांचे भुकंप चाराछावणीत पुढील वर्षी नवीन बगळे भेट देतीलचं आम्ही कशाला!!! आमची करपलेली रानं.. तुमच्या गळ्यातलं सोनं आमचा दरबुडवा कांदा...तुमचा राजकारणाबाहेचा सतेज धंदा आमचं ऊस दराचं रडगाणं... तुमचं चवीनं पाकात बुडवुन खाणं तुम्हाला मत देतीलचं.. नोकरीच्या आशेत खोळंबलेला तरूण... सलाम झेलतोय नगरसेवक चारपाच खटले भरुन सज्जन आजही देतोय पैसे बॅंकेच्या रांगेत उभारुन!! अचानक बदलणार...

18 नोव्हेंबर 1962 रोजी शिवाजी विद्यापीठाची स्थापना झाली. तळागाळातील, गोरगरीब विद्यार्थ्यांच्या जीवनात शिक्षणाची गंगा प्रवाहित व्हावी हा शिवाजी विद्यापीठ स्थापन करणेच मूळ उद्देश होता आहे यापुढेही राहील. साहजिकच छत्रपतींच्या नावाने सुरु झालेल्या आपल्या विद्यापीठाची वाटचाल देखील उल्लेखनीय आणि अभिमान वाटावी अशीच आहे.   नुकतेच  ‘नॅक’ (बंगळूर) यांच्यातर्फे करण्यात आलेल्या तिसऱ्या पुनर्मूल्यांकनात शिवाजी विद्यापीठ 3.16 सीजीपीए गुणांकनासह महाराष्ट्रातील सर्वाधिक अग्रमानांकित विद्यापीठ ठरले आहे. कोल्हापूर ,सांगली, सातारा  परिसरातील विद्यार्थ्यांच्या बेताच्या आर्थिक परिस्थितीची विद्यापीठ प्रशासनाला सुरुवातीपासूनच जाणीव राहिली आहे, ती आजही कायम असावी . केवळ पैशाअभावी विद्यार्थ्याला शिक्षणाची संधी नाकारली जाऊ नये म्हणून अतिशय अल्प अथवा माफक शुल्कामध्ये विद्यार्थ्यांना शिक्षणाच्या सोयीसुविधा उपलब्ध करण्याकडे विद्यापीठाचा आजही कल आहे. मला या विद्यापीठातून माझी पदवी घेतल्याचा सार्थ अभिमान आहे आणि तो कोणाला नसेल, छत्रपतींच्या नावाचा उल्लेख असणारी पदवी जगात दुसरीकडे कोठेही प्राप्त ह...

मराठी असतिल भाषा हजार तुमच्या आमुची आहे माय मराठी अमृतसुद्धा फिके पडते जेंव्हा कोणी गाय मराठी किती लिहावी किती पहावी अक्षरमोती हाय मराठी  लिहता कविता अशी सरकते जशी मलमली साय मराठी गाते कोकिळ वाटे मजला तिच्या मुखातुन व्हाय मराठी कुसुमा विंदा नेमाडेंची त्रिकाल लेणीच काय मराठी! ज्ञान पेरती कणाकणांतुन तरीही किती महाकाय मराठी ग्रंथ काव्य महाकाव्य पेलते तरिही सोपी जाय मराठी उर गर्व हा भरुनी बोले विश्व व्यापु जिंकाय मराठी गडदुर्गांच्या छायेमध्ये वाघिन शिवबांची हाय मराठी - अजय निंबाळकर

शिक्षक... अक्षरांपासुन शब्दांपर्यंत बोबड्या बोलांपासुन वाक्यांपर्यंत हात धरुन गिरवुन गिरवुन कोरी पाटी भरुन काढलीत अनंत माणंस तुमच्यामुळे घडलीत गणित विज्ञान पक्के करत सखोल भुगोलही मनी ठसवला ईतिहासाचा संस्कार असा बालमनावर अजोड केला हाजार अडचणी पाठीस मारत कमी पगारात हजरी घेतलीत अनंत माणसं तुमच्यामुळे घडलीत स्वातांची पोरं घरात ठेवत जगाची पोर आपली मानत जाती पातीस फाट्यावर मारत एकतेची मशाल पेटती ठेवलीत प्रबोधनाच्या बाळकडुने किती हो माणंस महान बनवलीत बदली इलेक्शन जनगणनेतुनही आमच्या संगोपनाची कावड ना ढाळलीत हो म्हणेन मी भारताची पुढची पिढी सबंध तुमच्याच मुळे घडलित आज समजतात तुमची दु:ख तासिका वेतनावर कसा कराल संसार तो लख्ख! दिवसभर फुकट गाडा ओढुन महिण्या अखेरीस हिशेबच उरतो चक्क कोणाला न पर्वा न काळजी तुमच्या मनाची शिक्षकहो किति संयमाने करता सेवा आमच्या बालपनाची! आज शब्दांतुन तुमच्या व्याथांना वाचा फोडते आजवरचा प्रत्येक शब्द तुमच्या पायावर सोडते गर्वाने म्हणेनच तरिही भारत माझा महान आहे याच महान भारताचे शिक्षकच याची शान आहे

अदृश्य जन्माला आलेल्या प्रत्येक माणसाला मनासारखं आकाश भेटतं , वारा भेटतो , पाणी भेटतं , आजूबाजूला झाडे भेटतात , प्राणी भेटतात , रस्ते भेटतात , इमारती , घरे , छपरे , देव , देवळे , मशिदी , चर्च , गावे , शहरे आणि त्यातल्या भरमसाठ गर्दी देखील भेटतात ..फक्त माणसे मात्र मनासारखी भेटतीलच असा मात्र नेम नाही. वर समजा भेटलाच एखादा किंवा एखादी तर याच भेटल्या वाटा त्यावरची घरे , देवळे , मशिदी , चर्च , शहरे , त्यांच्या गर्द्या अचानक जाग्या होतात आणि कालवर दुर्लक्षित केल्या त्याच माणसाला आपल अस्तित्व दाखवून ना ना   प्रकारच्या साखळ दंडात पुरते लपेटून टाकतात. यात मग काही साखळ्या देवळांच्या , मशिदींच्या , चर्च , गुरुद्वारे आदींच्या ,, काही जातीच्या , काही जमातींच्या , काही फक्त भिंतींच्या , गर्वाच्या , काही पैश्याच्या तर काही फक्त आरश्याच्या माणसाला परत त्या निर्जीव गर्दीचा एक घटक बनवून सोडतात. वर समजा तुम्ही यांचा बिमोड करू पाहिलात तर तुमचे भावनिक बाण तयारच असतात आई , बाप , भाऊ काका , मामा अशी असंख्य टोके नेम धरून तयारच असतात तुमचे हेतू उद्वस्त करून तुम्हाला आरश्यात बंदिस्त करण्यासाठी. यात...

                              बेवा कल देखा किसिके बाप ने बना दिया बेवा अपनी हि लड़की को   तेलंगाना में क़सूर था बस इतना जो उसने प्यार किया अपनी जाती को लाँघ कर बस किसी इंसान से ब्याह किया ना करती तो शायद वो आज ज़िंदा होता वो किसी और लड़की से बिना प्यार शादी करता ये भी किसी लड़के संग ब्याह रचाए बस वैश्याकी नींद में ज़िंदा होती ना निंदा होती ना ख़ून बहता पर ज़िंदा कौन रहता मन से दोनों में ?? क्या ख़ूब गर्व होगा बाप को अपने ख़ून से लथपथ हाथों पर जाती वालों में फकर होगा ज़िक्र होगा इन मर्दानी बातों पर भाई बाप का गुणगान करेंगे खून साफ कर इंसाफ करेंगे जाती के लिए जान न्योछावर ..सबक रहेगा कानों में लड़की बिधवा सुंदर यौवन अब औरो का रंजन चित्र बनेगी सांसो भरे इस शवको लेकर बस दिनमें अब रात भुनेगी कहा गया वो कृष्ण कहा वो राधा कौने धाम गयी गिनो सुनो रे मेरे भगवन यहाँ द्रोपदी हर शाम नयी कितनी मीरा कितनी राधा बेवा है रे जमानों में फिर दोषी कौन है ?? ...

" संप कारायाचे संस्कार" पुणे : इंधन दरवाढीविरोधात मनसे कार्यकर्ते आक्रमक , कुमठेवर रस्त्यावर पीएमपी बस फोडली. मला नेमकं कळतंच नाही कीभारतीय पक्षांना सार्वजनिक मालमत्ता उद्ध्वस्त झाल्याशिवाय संप यशस्वी झाल्यासारखंवाटतंच नाही. मग त्यात कॉंग्रेस  , भाजप , डावे ,  उजवे , करणी , मोर्चे सारेच आले. जगभराला अहिंसेचा संदेश देणारा आपला भारत आणी त्याच भारतात होणारी ही उघड उघड हिंसा , दोन्ही किती विसंगत आहे. वाईट या गोष्टीच वाटत राहते कि आम्ही आपल्याच देशाचं वाटोळ करून आपल्या मागण्या मान्य करून घेण्याची अपेक्षा करत असतो.मागण्या तरी काय असतात ? चित्रपट प्रदर्शित होवू नये , पेट्रोल दरवाढकमी व्हावी , अमुक जातीला आरक्षण मिळावे , तमुक वर्गाला संरक्षण भेटावं आणि नाना प्रकार. या सर्व मागण्या मागतो तरी कोण ज्याने हि सरकारे निवडून आणलेली असतात . ब रं मग सरकार तुम्ही निवडून आणता , कर तुम्ही भरता मग याच करातून झेलेल्या जानसुविधांची वाताहत करून नेमका कोणाचा व कसला फायदा होतो  ? बरे तुम्ही मतदानातून रोष व्यक्त करू शकता , असहकारातून व्यक्त करू शकता , उपोषणा...